Daar benne we weer!

We hebben afgelopen week weer flink wat meegemaakt, hier de high lights:

- Woensdagmiddag konden we niet gaan behandelen omdat in de buurt waar wij werken schietpartijen aan de gang waren, en we voorlopig helemaal nog niet dood willen.
- Donderdag met 2e jaars studenten op bezoek in de favela's bij mensen thuis. Dit was wel indrukwekkend, 4 muren en wat rommel gaat hier door voor "huis".
- Vrijdag na een dag keihard werken welgeteld 2 hele vullingen gemaakt, maar met als dikke vette goedmaker "onze moeders" op bezoek. :)
- Zaterdag wederom een bezoek gebracht aan Jezus-op-de-berg, nu echter met stralend mooi weer en zelfs een uitzicht!





's Avonds naar The Prodigy! Was helemaal te gek, die ouwelui kunnen er nog steeds wat van...
- Zondag met kater en de moeders gehuld in minibikini naar Copacabana. Na een bezoek aan het uitgestorven Centro (in elk boek staat dat Centro levensgevaarlijk is in het weekend... Ff vergeten), gelunched in Leblon en de hippiemarkt in Ipanema bezocht.
- Maandag de moeders helemaal meegesleurd naar Jardim Gramacho, de grootste vuilnisbuilt van Zuid-Amerika, waar we kinderen behandelen. Na 3 uur in de bus de trein en de metro te hebben gezeten en we eindelijk bij een school aankwamen, bleek dat alle kinderen al naar huis waren waarop we weer 3 uur terug konden reizen...
Maar op de terugweg is de buschauffeur onderweg speciaal gestopt om ijsjes voor ons te halen, wat veel goedmaakte! (foto's volgen nog, staan op Annemiek dr toestel)
- Dinsdag heeerlijk gegeten in een restaurant wat in elke reisgids beschreven staat als typisch braziliaans, waar ze heul geen braziliaans eten hebben, maar wel compote! (van met die vruchten in suiker doen op water in een potje met een weck.. weckdingsel erop. De Jeugd, red.)

This is all for now, maar morgen komt de familie Brumm(elm)ans op bezoek dus zullen we binnenkort weer veel te vertellen hebben!

Auf wienerschnitzel!

Beter laat dan nooit....

Excuses voor de radiostilte, we wilden wachten met berichten plaatsen tot we zouden beginnen met het onderzoek. En dat heeft even geduurd!
Al bijna 3 weken in Rio en nog geen vulling gemaakt, we werden er een beetje moe van... Vandaag was dan eindelijk de grote dag en mochten we beginnen. Vol goede moed zaten we vanochtend om kwart voor 7 in de metro, op naar de uni. Vanuit daar zijn we met een busje naar een school gegaan om te behandelen en jaja, de eerste vullingen zijn gemaakt! Wij blij, jullie blij, iedereen blij.

Het idee is hetzelfde als in Recife, dus daar weten jullie alles al van ;-). Tijd voor wat ander entertainment....

We hebben de Selaron Stairs inmiddels gevonden! Het kostte ons wat tijd want we durfden alle enge steegjes niet in, waardoor we ze steeds misliepen, maar uiteindelijk hebben we onze angst aan de kant gezet en ze toch gevonden, zie hier het resultaat!





Ook hebben we de Pao de Açucar bezocht. We dachten dat het wel leuk was om het uitzicht zowel bij daglicht als in het donker te bekijken dus we gingen er aan het einde van de middag heen. Waar we niet op bedacht waren, was dat het de eerste zonnige dag sinds 6 dagen was.. Heel toeristisch Rio de Janeiro was van de partij, zo'n 9000 man, waardoor we pas rond 8 uur 's avonds (en ja, dan is het hier hartstikke donker) boven waren. Dit mocht de pret zeker niet drukken, we hebben ervan genoten.

Het beroemde Christus beeld dachten we wel even te gaan zien op een redelijk mooie dag. We werden al gewaarschuwd dat het bewolkt was boven, maar eigenwijs als we zijn waren we ervan overtuigd dat het eenmaal boven wel weer zou wegtrekken... Mooi niet dus. Het uitzicht tijdens het treinritje er naartoe leek zo hoopvol, maar toen we eenmaal boven kwamen stond Christus met z'n hoofd in de wolken, regende en waaide het keihard en binnen 10 minuten waren we zo ongeveer bevroren. Gelukkig komen onze ouders nog op visite en zullen we nog een aantal herkanspogingen doen.



Verder hebben we nog gegeten en vooral gedronken met onze collega's uit Amsterdam: Luuk en Erik Pieter. Toen we besloten met z'n vieren op stap te gaan, de mannen in zwembroek en slippers omdat ze dachten dat we thuis zouden blijven chillen, belandden we plotseling op een gay-party.... Wij vonden het wel prettig dat we eindelijk een keer 0 aandacht kregen en geen onsmakelijke Brazilianen om ons heen hadden. Luuk en Erik Pieter waren er echter minder over te spreken....



Tot slot zijn we nog met gevaar voor eigen leven in de enige tram die Rio de Janeiro rijk is gestapt. Wat een avontuur, de tram viel nog net niet van ellende uit elkaar en iedereen hangt gewoon aan de zijkant mee te liften alsof het de normaalste zaak van de wereld is! We hebben het overleefd en zijn weer een ervaring rijker.

Hasta la pasta, tot de volgende villa!

RIIIIIOOOOOOOO!

Aangezien onze vlucht omgeboekt en in 2 delen gesplitst werd op de dag dat we naar Rio zouden vertrekken, hebben we onze laatste dag in Salvador besteed aan rotzooi maken (en opruimen..)


en snoepjes eten. We hebben inmiddels een winkel gevonden die godzijdank in heel Brazilie vertegenwoordigd is en de meest gesuikerde, chemische snoep ooit verkoopt. Dus no worries 'bout that.

Nu dan eindelijk in Rio!
In Recife werden we opgehaald en naar ons kamertje gebracht, hier gaat dat blijkbaar anders. In het holst van de nacht kwamen we aan en moesten we hopen dat het hostel dat we hadden uitgekozen nog een kamer vrij had. Gelukkig is dat goedgekomen.

De volgende dag zijn we meteen op zoek gegaan naar een appartement en dat ging vrij soepel. De komende 1,5 maand wonen we 1 blok huizen verwijderd van de Copacabana! Ze maken hier op straat vrij veel herrie en ons uitzicht bestaat uit uma fila de onibus (op de foto niet te zien, maar het waren er maar liefst 27).. Dit mag de pret echter zeker niet drukken!

Ons onderzoek hier begint morgen pas, dus we hebben onze tijd "nuttig" besteed met het verkennen van de buurt en het nachtleven..
Ook hebben we al een bekende kathedraal bezocht en een poging gedaan om de Selaron Stairs te vinden (die trappen uit Snoop Doggs video "Beautiful"). Deze liggen blijkbaar ergens ondergronds want we hebben beiden toch redelijk gevoel voor kaartlezen en ze waren onvindbaar. Wel even een plaatje gezocht op Google voor jullie, een echte volgt later ;-).

Het strand bezoeken zit er voorlopig nog even niet in want we moeten eerst weer wennen aan de temperatuur hier. Vooralsnog lopen we met een vest aan over straat aangezien het hier maar liefst 10 graden kouder is dan in Recife.... (lees: 25 graden).

Vandaag gaan we naar Niteroi om het beroemde Musea do Arte Contemporanea van Oscar Niemeyer te bezoeken. Hierover later meer!