En toen was het verhaaltje uit!

We zijn weer herenigd! Na ellenlange trektochten door de sneeuw, paardrijtochten door de woestijn en allerlei andere ongein hebben we elkaar gelukkig weer gevonden aan de kust van Valparaiso, Chili.

Vanuit daar hebben we afscheid genomen van onze laatste visite en zijn we samen nog een paar dagen gaan spelen in Santiago, van waaruit we de bus (lees: super relaxte suite bus met 3 maaltijden én stoel die doorgaat voor bed) naar final destination Buenos Aires hebben genomen.

Hier is het goed toeven! Met heeeel fijn appartement (het enige minpunt is dat we al na 2 dagen door de bank zijn gezakt, toch echt even op dieet als we terug zijn...) en zwembad op het dak kunnen wij ons nog wel 2 weekjes vermaken.

We hadden prachtige kerstfoto's met kerstmuts aan het zwembad voor jullie in gedachten maar dat feestje gaat helaas niet door want we zijn nog niet bruin genoeg om jullie helemaal jaloers te maken daar in de sneeuw.

Om toch iedereen even een fijne kerst te wensen vanuit het zonnige Argentinië, hier een mooie schets van de situatie. Denk het zwembad er maar even bij....

Nu is het wel een beetje tijd geworden om afscheid van jullie te nemen, we moeten nog even tot rust komen voordat we ons weer op Nederlandse bodem durven te bevinden. Dus.. Uit met het leesplezier!

Kinders we missen jullie en zien jullie allen over 2 weekjes op Schiphol.

Ps. Donderdag 7 januari, 8:20u..... :-). Toedels!

Voorlopige laatste nieuws

Dag allen,

Omdat wij onze laatste weken in Rio voornamelijk op het strand en in de kroeg doorbrengen hebben we helaas geen tijd om jullie wekelijks op de hoogte te houden van onze avonturen. Omdat we echter niet willen dat jullie ons helemaal vergeten hier nog even op een rijtje wat we de laatste tijd hebben uitgespookt.

Het hoogtepunt van onze laatste dagen met Mijntjes mams was een favelatour door de grootste favela van Rio; Rocinha. Naast alle ellendige dingen die er te zien zijn hebben we bij mensen thuis op een te gek dakterras gestaan, zijn we vrienden geworden met een stel bouwvakkers en smaakt het bier in de favela net zo goed als erbuiten :-).

We zijn geterroriseerd door een stroomstoring waardoor 75% van Brasil zonder stroom zat. Gelukkig waren wij braaf thuis en hebben we het briljante plan om alle winkels te gaan plunderen maar snel weer losgelaten.

Vervolgens zijn we afgereisd naar Ilha Grande voor een weekend met nog meer zon, zee en strand. Omdat we het wel weer eens tijd vonden voor wat lichaamsbeweging hebben we een kayak gehuurd en de hele dag lekker gepeddeld (Sjuul vooral want die zat voorin en had écht niet door dat Mijntje heul nie aan het roeien was....). Als 2 negeroide spierbonken hebben we het eiland weer verlaten (nu zijn we pas echte cariocas).

Ook zijn we met Luuk meegeweest naar Vila Cruizero. Dit was een zeer productieve dag. We hebben welgeteld 1 kind gezien, zijn naar de favela-kapper geweest voor 4 euro (!) en zijn bijna terecht gekomen in een duchtige schietpartij.

Gisteren hebben we met 250.000 mede-badgasten op de Copa gelegen en hebben we in het kader van katertherapie de hele Copacabana (6Km) af ge-branding-zwommen en ´s avonds een cerveja de reparaçao gedronken (reparatiebiertje). Woensdag zetten we onze relatie even op een lager pitje, we nemen een break want na 14 weken op elkaar in een twijfelaar kunnen we elkaar bijna niet meer luchten of zien.

We brengen elk 3 weken in een ander land door en zijn half december bij jullie terug met spannende sinterklaasverhalen!

Miss you already kisses for you! ;-)

Uit met de ellende

Na regen komt zonneschijn, is ons altijd geleerd. Dus na de laatste ellendige post is het weer tijd voor vrolijk nieuws!
Vanaf morgen gaan wij namelijk genieten van onze welverdiende rust.... ;-). We hebben vandaag nog één keer de bus naar Verweggistan genomen om de laatste vullingen te maken. Het aantal van 240 hebben we helaas (in tegenstelling tot in Recife) niet gehaald, maar dit mag de pret niet drukken; we zijn klaar!

Familie Brummans is inmiddels alweer vertrokken, het was zeker dolletjes! Een aantal hoogtepunten:
*Wedstrijd Flamengo-Santos in Maracana. Tussen de harde kern en 80.000 andere voetbalfanaten hebben wij eens even goed de hooligan uitgehangen. Ajax is er niets bij.



*Oscar Niemeyer in Niteroi. We zijn het erover eens dat het gebouw er op de foto's spectaculairder uit ziet, maar de wandeling door de stromende regen op zoek naar een bus die niet kwam hadden we voor geen goud willen missen...
*Wandeling rond Lagoa en vervolgens Jardim Botanico. Dit alles in een zwarte skinny jeans terwijl het 35 graden was. Genieten!



*Zwemmen op de 20e verdieping van het Brummans-hotel met uitzicht over de hele stad. Daar nemen we graag nog eens een dagje vrij voor.



We hebben het weekend doorgebracht met onze Amsterdamse collega's. We zijn op stap geweest in Lapa waar het nationale debieltjesavond was (zie foto's in album) en we hebben een poging gedaan de mannen flink in te maken met poolen. Volgende keer maar iets minder drinken...
Ook zijn we samen naar Barra geweest om op het strand te chillen. Hier hebben we wederom met volle teugen mogen genieten van 150kg + minibikini. Hier eindelijk het bewijs (speciaal voor Gijs, doe er iets leuks mee...)!



Deze week gaan we nog op pad met Mijntjes mams en vrijdag reizen wij af naar Ilha Grande voor een heus snorkelfestijn. Paradijselijke kiekjes volgen na het weekend! Toedels!



Ps. Bedankt voor de donaties! Te gek! En ja Ben, het is dus serieus... :-)

Rampscenario

Na alle leuke, gezellige en fijne berichten is het nu tijd voor slechte berichten om de winterdepressie alvast op gang te helpen.

In chronologische volgorde:
- Sjuuls pinpas is gesneuveld in de 1e week zo ongeveer
- Mijn is daarna beroofd van d'r telefoon (was al bekend)
- vervolgens is Mijn d'r portemonnee gerold met flink wat barky's + laatste pinpas (!)
- Sjuul zat toen aan de limiet van haar creditcard
- Ep en Luuk hebben ons gered en onze ouders kwamen gelukkig een week later met nieuwe pinpassen! (klein lichtpuntje in het verhaal om de depressie niet al te zwaar te maken)
- Tot overmaat van ramp heeft de wasserette onze gehele garderobe aan iemand anders mee gegeven...
- En als klap op de vuurpijl is Mijn d'r nieuwe pinpas geskimd = hele rekening leeg + pinpas geblokkeerd.

Daarom hebben we een fonds opgericht: Help Sjuul&Mijn Zuid-Amerika door!

Donaties zijn welkom op girorekening 7526516 ;)

ps. onze kleding is inmiddels weer terecht, gelukkig maar, want naakt over straat is hier niet overal even prettig.

Daar benne we weer!

We hebben afgelopen week weer flink wat meegemaakt, hier de high lights:

- Woensdagmiddag konden we niet gaan behandelen omdat in de buurt waar wij werken schietpartijen aan de gang waren, en we voorlopig helemaal nog niet dood willen.
- Donderdag met 2e jaars studenten op bezoek in de favela's bij mensen thuis. Dit was wel indrukwekkend, 4 muren en wat rommel gaat hier door voor "huis".
- Vrijdag na een dag keihard werken welgeteld 2 hele vullingen gemaakt, maar met als dikke vette goedmaker "onze moeders" op bezoek. :)
- Zaterdag wederom een bezoek gebracht aan Jezus-op-de-berg, nu echter met stralend mooi weer en zelfs een uitzicht!





's Avonds naar The Prodigy! Was helemaal te gek, die ouwelui kunnen er nog steeds wat van...
- Zondag met kater en de moeders gehuld in minibikini naar Copacabana. Na een bezoek aan het uitgestorven Centro (in elk boek staat dat Centro levensgevaarlijk is in het weekend... Ff vergeten), gelunched in Leblon en de hippiemarkt in Ipanema bezocht.
- Maandag de moeders helemaal meegesleurd naar Jardim Gramacho, de grootste vuilnisbuilt van Zuid-Amerika, waar we kinderen behandelen. Na 3 uur in de bus de trein en de metro te hebben gezeten en we eindelijk bij een school aankwamen, bleek dat alle kinderen al naar huis waren waarop we weer 3 uur terug konden reizen...
Maar op de terugweg is de buschauffeur onderweg speciaal gestopt om ijsjes voor ons te halen, wat veel goedmaakte! (foto's volgen nog, staan op Annemiek dr toestel)
- Dinsdag heeerlijk gegeten in een restaurant wat in elke reisgids beschreven staat als typisch braziliaans, waar ze heul geen braziliaans eten hebben, maar wel compote! (van met die vruchten in suiker doen op water in een potje met een weck.. weckdingsel erop. De Jeugd, red.)

This is all for now, maar morgen komt de familie Brumm(elm)ans op bezoek dus zullen we binnenkort weer veel te vertellen hebben!

Auf wienerschnitzel!

Beter laat dan nooit....

Excuses voor de radiostilte, we wilden wachten met berichten plaatsen tot we zouden beginnen met het onderzoek. En dat heeft even geduurd!
Al bijna 3 weken in Rio en nog geen vulling gemaakt, we werden er een beetje moe van... Vandaag was dan eindelijk de grote dag en mochten we beginnen. Vol goede moed zaten we vanochtend om kwart voor 7 in de metro, op naar de uni. Vanuit daar zijn we met een busje naar een school gegaan om te behandelen en jaja, de eerste vullingen zijn gemaakt! Wij blij, jullie blij, iedereen blij.

Het idee is hetzelfde als in Recife, dus daar weten jullie alles al van ;-). Tijd voor wat ander entertainment....

We hebben de Selaron Stairs inmiddels gevonden! Het kostte ons wat tijd want we durfden alle enge steegjes niet in, waardoor we ze steeds misliepen, maar uiteindelijk hebben we onze angst aan de kant gezet en ze toch gevonden, zie hier het resultaat!





Ook hebben we de Pao de Açucar bezocht. We dachten dat het wel leuk was om het uitzicht zowel bij daglicht als in het donker te bekijken dus we gingen er aan het einde van de middag heen. Waar we niet op bedacht waren, was dat het de eerste zonnige dag sinds 6 dagen was.. Heel toeristisch Rio de Janeiro was van de partij, zo'n 9000 man, waardoor we pas rond 8 uur 's avonds (en ja, dan is het hier hartstikke donker) boven waren. Dit mocht de pret zeker niet drukken, we hebben ervan genoten.

Het beroemde Christus beeld dachten we wel even te gaan zien op een redelijk mooie dag. We werden al gewaarschuwd dat het bewolkt was boven, maar eigenwijs als we zijn waren we ervan overtuigd dat het eenmaal boven wel weer zou wegtrekken... Mooi niet dus. Het uitzicht tijdens het treinritje er naartoe leek zo hoopvol, maar toen we eenmaal boven kwamen stond Christus met z'n hoofd in de wolken, regende en waaide het keihard en binnen 10 minuten waren we zo ongeveer bevroren. Gelukkig komen onze ouders nog op visite en zullen we nog een aantal herkanspogingen doen.



Verder hebben we nog gegeten en vooral gedronken met onze collega's uit Amsterdam: Luuk en Erik Pieter. Toen we besloten met z'n vieren op stap te gaan, de mannen in zwembroek en slippers omdat ze dachten dat we thuis zouden blijven chillen, belandden we plotseling op een gay-party.... Wij vonden het wel prettig dat we eindelijk een keer 0 aandacht kregen en geen onsmakelijke Brazilianen om ons heen hadden. Luuk en Erik Pieter waren er echter minder over te spreken....



Tot slot zijn we nog met gevaar voor eigen leven in de enige tram die Rio de Janeiro rijk is gestapt. Wat een avontuur, de tram viel nog net niet van ellende uit elkaar en iedereen hangt gewoon aan de zijkant mee te liften alsof het de normaalste zaak van de wereld is! We hebben het overleefd en zijn weer een ervaring rijker.

Hasta la pasta, tot de volgende villa!

RIIIIIOOOOOOOO!

Aangezien onze vlucht omgeboekt en in 2 delen gesplitst werd op de dag dat we naar Rio zouden vertrekken, hebben we onze laatste dag in Salvador besteed aan rotzooi maken (en opruimen..)


en snoepjes eten. We hebben inmiddels een winkel gevonden die godzijdank in heel Brazilie vertegenwoordigd is en de meest gesuikerde, chemische snoep ooit verkoopt. Dus no worries 'bout that.

Nu dan eindelijk in Rio!
In Recife werden we opgehaald en naar ons kamertje gebracht, hier gaat dat blijkbaar anders. In het holst van de nacht kwamen we aan en moesten we hopen dat het hostel dat we hadden uitgekozen nog een kamer vrij had. Gelukkig is dat goedgekomen.

De volgende dag zijn we meteen op zoek gegaan naar een appartement en dat ging vrij soepel. De komende 1,5 maand wonen we 1 blok huizen verwijderd van de Copacabana! Ze maken hier op straat vrij veel herrie en ons uitzicht bestaat uit uma fila de onibus (op de foto niet te zien, maar het waren er maar liefst 27).. Dit mag de pret echter zeker niet drukken!

Ons onderzoek hier begint morgen pas, dus we hebben onze tijd "nuttig" besteed met het verkennen van de buurt en het nachtleven..
Ook hebben we al een bekende kathedraal bezocht en een poging gedaan om de Selaron Stairs te vinden (die trappen uit Snoop Doggs video "Beautiful"). Deze liggen blijkbaar ergens ondergronds want we hebben beiden toch redelijk gevoel voor kaartlezen en ze waren onvindbaar. Wel even een plaatje gezocht op Google voor jullie, een echte volgt later ;-).

Het strand bezoeken zit er voorlopig nog even niet in want we moeten eerst weer wennen aan de temperatuur hier. Vooralsnog lopen we met een vest aan over straat aangezien het hier maar liefst 10 graden kouder is dan in Recife.... (lees: 25 graden).

Vandaag gaan we naar Niteroi om het beroemde Musea do Arte Contemporanea van Oscar Niemeyer te bezoeken. Hierover later meer!

Teken van leven

Het is wel weer eens tijd voor een update na 2 weken! In de tussentijd is er veel gebeurd... Lees en huiver.

Pipa was do caralho [spreek uit: doe karaljo], portugese slang voor 'helemaal de shit'. Weinig geslapen, veel gedaan, lang leve de 'pos drink' (zie foto).

Afgelopen week de 243ste vulling gemaakt en aangezien we er 240 moesten maken in Recife vonden we het wel welletjes en was het tijd om te vertrekken.

Donderdag hebben we nog even voor het laatst flink de bloemetjes buiten gezet waarna we vrijdag huilend afscheid hebben genomen van ons moeder + familie + vrienden + aanhang + huisdieren. Dit klinkt sarcastisch, maar we missen d'r lieve briefjes 's ochtends nu al. En d'r bolo de aipim (+ 6 kg, bedankt moeder!).

Momenteel maken we een tussenstop van 5 dagen in Salvador. De mannen weten wederom van geen ophouden, ze zijn hier nóg erger dan in Recife (we zijn zeer benieuwd hoe het in Rio zal zijn...).

De stad is levendiger dan Recife en heeft bovendien mooiere stranden. We hebben een Braziliaanse trommel-band-straat-optreden gezien, op het strand gelegen, uitgeweest en vandaag naar Ilha de Itaparica, een eilandje net buiten de kust, geweest. Superfijne lui daar, die zonder pardon je agua de coco op het terras opdrinken.

Even nog iets over de sfeer, aangezien jullie daar zo ontzettend geinteresseerd in zijn. Nee, we hebben nog geen ruzie gehad. Dit zit vooralsnog niet in de planning maar we laten het jullie meteen weten als we elkaar de kop in hebben gehakt. Als jullie geluk hebben zelfs met een leuke foto erbij ;-).

Woensdagavond vliegen wij naar Rio de Janeiro, eindelijk! Vanaf daar meer spannende verhalen.... Houdoe!

Wat je nog niet wist over Brasil

Wist je dat......

*Alle gebouwen hier met badkamertegels beplakt zijn?
*Doodskisten hier 24/7 uitgestald op straat verkrijgbaar zijn?
*Punctualiteit niet in het Braziliaanse vocabulaire voorkomt?
*Er tot onze grote ergernis geen chemische snoepjes te koop zijn in de supermarkt?
*Iedereen te dik is en geen groente eet?
*Brazilianen om 9u 's ochtends vrolijk beginnen met bier drinken en er niet meer mee ophouden?
*Vrouwen in het weekend in hun galajurk op stap gaan?
*Witte hakkenbar-nikies met extra grote airs hier superhip zijn?
*Iedereen in een lange broek + trui rondloopt terwijl het 40 graden is?
*Mini bikini's zelfs kunnen als je 150 kg weegt en/of 80 jaar oud bent?
*Alles toeristisch is terwijl er geen enkele toerist te vinden is?
*Taxichauffeurs terwijl ze wachten op klanten ook achter de kokosnotenkraam staan?
*Er werkelijk OVERAL tv's hangen, zelfs in de tandartspraktijk, die de hele dag de meest verschrikkelijke soaps draaien?
*Er overal ghettoblasters op wielen rondrijden die fucking veel herrie maken?
*Ze d.m.v. een paar op een auto dansende, schaars geklede dames de loterij promoten?
*Er auto's te koop zijn waar ze in Europa nog nooit van hebben gehoord? Hieronder een Gol.. En nee, het is niet zo dat de "f" er vanaf is gevallen...



*Mijntje d'r mobiel al voor de 2e keer is kwijtgeraakt? Dit keer overigens met een betere afloop want de buschaffeur hep em geretourneerd.
*Wij zaterdag naar Natal vliegen om vervolgens een weekendje in Pipa te gaan chillen? Tchao :-)

Weekendje weg

Afgelopen weekend zijn we door onze moeder meegenomen naar Porto de Galinhas, een dorpje met (schijnbaar) een mooi strand, ten zuiden van Recife.
Zaterdag zouden we rond 9.00u vertrekken. Dat "rond" moesten we blijkbaar heel letterlijk nemen, want tegen een uur of 12 zaten we pas in de auto...
Het huisje waar we uiteindelijk terecht kwamen lag niet in Porto de Galinhas, maar in een dorpje een uur verderop. Ook leuk, strand lag om de hoek en we werden wederom voorgesteld aan 4 nieuwe families.
Zondag zouden we de hele dag naar Porto gaan, maar werden we toch weer eerst gedropt in een ander huisje, bij een andere familie, waar we de hele dag genoten hebben van een BBQ met flink wat cervejas. Buren houden hier overigens totaal geen rekening met elkaar, toen wij ons afvroegen waar al die herrie vandaan kwam en door het muurtje keken werd ons al snel duidelijk dat ze auto's hier niet alleen gebruiken om in te rijden...


's Avonds gingen we dan EINDELIJK het dorp in en daar was het één groot feest want de dag erna zou iedereen vrij zijn (Independence Day of Brasil). Wij hebben in ieder geval besloten dat we samen teruggaan om er nog een weekend te chillen.

Verder hebben we weer hard gewerkt, we zijn inmiddels over de helft van de vullingen die we in Recife moeten maken en de kinders zijn nog steeds lief, dus daarover verder geen nieuws.

De professor van de universiteit heeft ons nog meegenomen naar een museum dus we zijn ook nog eens cultureel verantwoord bezig hier!

Tot slot willen we jullie nog mededelen dat we een merkwaardige ontdekking hebben gedaan op de WC van een van de kroegen hier. Tot onze grote verbazing kun je hier je tanden flossen en zelfs je mond spoelen met Listerine! Wij vragen ons in ieder geval nog meer af hoe het kan dat er hier zoveel rotte bekkies rondlopen...




Wordt vervolgd!

Latin lovers

Daar zijn we weer! Onze 2e week behandelen zit er alweer op, maar dit is niet waar we jullie vandaag mee gaan entertainen...
We dachten ze aanvankelijk nooit te gaan vinden, maar de Latin lovers bestaan echt!
Het werd ons al duidelijk tijdens het stappen; mannen weten hier niet van ophouden, zelfs niet als je "nee" of "cala boca" zegt, ze blijven gewoon vrolijk proberen.
Het toppunt was echter tijdens een busrit om 8u 's ochtends, toen Sjuul ineens een briefje in haar handen kreeg gedrukt (zie foto).

Ook op het strand wordt ons om de haverklap gevraagd om bij een groep jongens aan te schuiven, maar gelukkig hebben we Hashta (Hassan, foto) die ons beschermt en ons regelmatig voorziet van de broodnodige cervejas.

Helaas lopen er ook een aantal Latin haters rond, Mijn d'r telemovel is namelijk al bruut uit haar handen gerukt.

Gisteren zijn we onbeperkt sushi gaan eten, dit voor het luttele bedrag van €10,-.
Zo lekker is het in Nederland niet te vinden, het enige nadeel is dat onze mini bikini's nu niet meer zo goed passen...
Het wordt dus nog wat langer wachten op de foto's. Helaas pindaqueijo.


Vanavond worden we weer meegesleept door moeders+vrienden+familie+huisdieren en aanhang naar Recife antiguo. Hier gaan we genieten van een braziliaans trommelspektakel.
We houden jullie op de hoogte,

Beijo

Werkweek 1

Onze eerste behandelweek zit erop!

We hebben al heel wat kinders behandeld en we worden steeds beter en vooral ook sneller. Helaas zijn sommige gaten inmiddels al te groot geworden om te vullen dus sommige kindjes moeten we ook weer wegsturen zonder behandeling. Gelukkig hebben we altijd een braziliaanse tandheelkunde-student bij ons die fungeert als tolk.

We zijn druk bezig met een cursus Portugees en dat lukt aardig, "mond open" en "twee bier" zit er al goed in! ;-)

Uiteraard doen we meer dan alleen maar behandelen, we hebben o.a. al de toerist uitgehangen (het oude centrum van Recife is top..!), op het terras gezeten, havaianas gekocht/gewinkeld en bovendien zijn we een poging aan het doen om te integreren. Bij dit proces kan de mini-bikini natuurlijk niet ontbreken dus jaa we zijn overstag en hebben er beide een gescoord. Foto's houden we totdat we stinkend bruin zijn liever nog even voor onszelf...

Vanavond gaan we de bloemetjes buiten zetten, meer details volgen.... Boa noite!

Ps. Nieuwe foto's zijn toegevoegd aan album "Recife"!

Recife

Wij zijn gearriveerd!

Na 2x 9 uur vliegen en een tussenstop van 6 uur in Atlanta, kwamen we vorige week woensdag dan eindelijk aan in Recife. We zijn opgehaald door Viviane, onze begeleidster van de universiteit hier. Zij heeft ons meteen naar de tante van een studente gebracht, waar we nu lekker knus in een kamertje (wel met eigen badkamer!) zitten.

De rest van de week hebben we de stad een beetje verkend en vrijdag hebben we onze eerste vullingen gemaakt. Dat was wel even wennen maar de kindjes zijn allemaal superlief en werken ondanks de taalbarrière prima mee.

Dit weekend heeft onze huismoeder Zuleica ons overal mee naartoe genomen, we zijn inmiddels geintegreerd in heel haar Braziliaanse familie... Gisteren waren we in Olinda, een super toeristisch stadje vlakbij, maar wij als Europeanen waren dé trekpleister. We zouden er geld voor moeten vragen..!

Verder hebben we nog op het strand gelegen en ALLE Braziliaanse specialiteiten (zie foto) naar binnen gepropt gekregen die er bestaan, ze hebben er hier blijkbaar een handje van om je de hele dag eten te voeren.

Vandaag begint de harde werkweek weer, we zitten inmiddels al een half uur te wachten op een telefoontje dat ons vertelt waar we naartoe moeten.... Denk dat we maar naar het strand gaan ;).

De groenten! (die hebben we overigens al de hele week niet gehad)

Tussenstand

Na uren gehuild te hebben op Schiphol zijn we eindelijk onderweg. Afscheidcomité bedankt!

We zijn in Atlanta!!! Behalve de bar waar we nu aan zitten is hier niets te beleven... Nu weten jullie ook hoe wij eruit zien na 3 uur slaap en 10 uur vliegen.

Tot in Recife en heel veel liefs

Over ons onderzoek

Dinsdag 11 augustus vertrekken we 's ochtends naar Recife, Brazilie. Hier verblijven wij 1,5 maand en vervolgens gaan we voor 1,5 maand naar Rio de Janeiro.
Ons onderzoek naar ART-restauraties in klasse II caviteiten richt zich op kinderen van 6 jaar uit de sloppenwijken van Recife en Rio de Janeiro. Naast vullingen maken geven we ook voorlichting aan ouders en kind over de mondgezondheid. Zo hopen we dat ze bewust worden van het probleem en dragen wij bij aan de verbetering van de mondgezondheid van kinderen in Brazilie.

Voor de vullingen maken wij gebruik van glasionomeer cement Fuji IX en G- Coat Plus coating.
Uit onderzoek blijkt dat de survival rate van ART-restauraties nog te laag is. De belangrijkste oorzaken hiervoor zijn cervicale randlekkage en breuk van de restauratie.
Cervicale randlekkage gaan wij proberen te verminderen door de vulling in 2 lagen te vervaardigen; eerst een meer vloeibaar glasionomeer, daarna glasionomeer in de normale consistentie. De normale consistentie blijkt te stug te zijn om tot helemaal onder in de preparatie te komen, vandaar eerst de meer vloeibare laag.
Breuk van de restauratie proberen we te verminderen door het oppervlak zo glad mogelijk te maken. Aangezien we niet beschikken over roterend instrumentarium zullen we dit op een andere manier moeten oplossen. G-Coat Plus geeft een gladde beschermlaag op het oppervlak van de restauratie. Ook de "micro-cracks" die ontstaan door verschillende krachten op het oppervlak van de vulling en door de uitharding van het restauratiemateriaal, worden door de coating opgevuld.

Intro

Het is bijna zo ver!
11 augustus vliegen wij uit.... Voor 5 maanden de wijde wereld in!
Voor die tijd meer info over onze reis hier te vinden :-)